Na een lange periode van nat weer waarin het grasland volledig is verzadigd met water, begint het er nu op te lijken dat er een kentering in het weer komt. Meteoconsult voorspelt een droge week. Dat werd ook tijd: de mestkelders beginnen vol te geraken en door de warme winter en de daarmee samenhangende relatief hoge bodemtemperatuur begint het gras al enigzins te groeien. Dat is normaal gesproken het moment waarop ik meestal de mest begin uit te rijden. Maar alleen als het grasland droog genoeg is om de trekkers te kunnen dragen.

Op de foto is te zien dat de mestzak goed gevuld is. De grijze zak komt boven het dijkje uit. Er kan een beetje bijgepompt worden, maar niet te veel. Ik wil natuurlijk niet dat de zak door overbelasting scheurt.

  Als je goed kijkt zie je tussen het gras in het weiland overal kleine hoopjes liggen: de wormhoopjes. Uitwerpelselen van wormen. Hieraan kun je zien dat er activiteit in de bodem is. Door de relatief hoge bodemtemperatuur (warme winter) is het gras de hele winter door groen gebleven. Normaal geproken komt het gras veel geler uit de winter. Bij een strenge winter soms zelfs bijna helemaal wit. Dat betekent ook dat het gras wanneer het weer echt omslaat waarschijnlijk in een mum van tijd zal gaan groeien. Er is genoeg bladgroen om de het zonlicht te vangen en de fotosynthese te laten plaatsvinden.

 Terwijl ik het weiland inpecteerde ondekte ik een aantal extra kostgangers. In de wei deden zeven reeën zich te goed aan het heerlijke voorjaarsgras. Ik kon ze tot op ongeveer tweehonderd meter naderen. Toen spitsten ze de oren, en gingen ze er vandoor. Klik hier voor een paar foto's